ژنتیک در رابطه با ازدواج های فامیلی چه می گوید؟

ژنتیک در رابطه با ازدواج های فامیلی چه می گوید؟

زدواج فامیلی به ازدواجی گفته می شود که در آن زوجین با هم قرابت خویشاوندی داشته باشند و اجداد و ژن هایشان مشابه و مشترک باشد.بیماری های گوناگون ارثی شناسایی شده است که خطر ابتلا به آنها در ازدواج های فامیلی بیشتر است و در ازدواج های غیر فامیلی کمتر است، اما این بدین معنا نیست که در ازدواج های غیر فامیلی این احتمال وجود ندارد. در این موارد نیز باید مشاوره ژنتیک انجام شود.

درست است که در ازدواج های فامیلی زوجین شناخت کافی از یکدیگر دارند  و همین امر  باعث می شود که درصد موفقیت ازدواج بیشتر شود  و حمایت از این ازدواج بیشتر باشد اما به این معنی نیست که این ازدواج ها خطرناک نیستند  و احتمال بروز بیماری های ژنتیکی۲ تا ۵/۲ برابر می باشد.در صورتی که در خانواده دختر و پسری تمایل دارند با یکدیگر ازدواج کنند ، باید سابقه بیماری‌های خاص و ژنتیکی یا بیماری‌هایی مانند ناشنوایی، نابینایی، عقب‌ماندگی ذهنی یا بیماری‌های چند عاملی مانند دیابت و بیماری‌های قلبی-عروقی تماما بررسی شود و آزمایش های لازم در این زمینه انجام بگیرد.

مشاوره ژنتیک در ازدواج های فامیلی

احتمال مبتلا شدن فرزندان متولد شده به بیماری‌های مغلوب که برای ابتلا به آنها باید دو نسخه ژن معیوب وجود داشته باشد و پدر و مادر حامل نسخه ژن معیوب‌اند ولی بیمار نیستند (مثل  ناشنوایی، کم‌شنوایی، مشکلات ذهنی،  اختلال‌های بینایی) و برخی بیماری‌های نادر که تعداد آنها به ۲ هزار بیماری می‌رسد (مثل بیماری‌های متابولیک)، در ازدواج های خویشاوندی بیشتر است.

در صورتی که والدین حامل یا ناقل ژن معیوب باشند، شانس ابتلا به بیماری در هر فرزند به صورت مستقل ۲۵درصد است اما اگر بخواهیم در پدر و مادرهایی که حامل ژن شناخته شده نیستند ریسک خطر فرزند متولد شده را بررسی کنیم از فرمول های دیگر استفاده می شود و آیا اینکه ریسک خطر در فرزند بعدی کمتر خواهد بود یا بیشتر.

این تصور که در صورت ازدواج با  غریبه ابتلا به بیماری های ژنتیکی به صفر می رسد غلط است این ریسک در هر حال وجود دارد و ازدواج فامیلی تنها درصد آن را افزیش می دهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 × 2 =